AĞAÇ
Yeşerirken görmüştüm seni,
Ta o baharda.
Dallarına kuşlar,
Uçup konuyordu.
Yazları gölgende,
İnsanlar oturuyordu.
Meyveler vermiştin,
Kimini kuşa,
Kimini insanlara,
Kimini de toprağa.
Şimdi dalında,
Bir yaprak yok,
Bir kuş yok diye,
Üzme kendini,
Aynısı olur yine.
Baharda yeşerirsin,
Nice baharlar, yazlar,
Gelir geçer,
Yeşil ağaç olursun.